Siverek Haber

Siverek Haber

SANA VEDA EDİŞİMDİR


27 Kasım 2010 Cumartesi 00:00



               Ayrılığın çığlığında gözlerini çiziyorum gözlerimde kanarken senli hatıralar. Sana adanmış bir ömrün ölümünü soluyorum. Notalarını bozduğun bu sevdaya dair dinlenilecek bir şarkı bırakmamışken; gitmelere yelken açıyorum.
               Büyükçesinden sevmiştim…
               Seni hücrelerime desen desen nakşetmiştim. Varlığını varlığıma sevda mührüyle kaydetmiştim. Beşinci mevsimim ve yeni bir ömrümdün. Gözlerine tutulmuş, yüreğine vurulmuştum.
               Hasretinden güneşler tutuldu. Ay; nurunu yitirdi, yıldızlardan bir can düştü. Gökyüzünde matem var. Düşlerim yasta… Yüreğim Kerbelaya döndü. İçimden kanlı bir Fırat akar. Ateşlere düşmüş akrebin çaresizliğiydi yaşattırdıkların. Oysa ömrümüz sevdamızın ömründen uzun olmasın, duasıyla sevda tepesinde el ele tutuşarak yeminler etmiştik. Düşlerimiz, umutlarımız vardı… Hadi hiç sevmediğini haykır, yeminlerin koca bir yalan olduğunu söyle, korkma; bir daha ağlamam. Bilirsin ki ölüler ağlamaz. Gittiğin gün sana ölmüştüm.
               Sana inanarak yüreğine bıraktığım yüreğimi paramparça ettin. Her gün kendimi topluyorum. Gün batımında topladıklarımı sokak lambaları altında birleştirip gecenin soğuk kaldırımlarında senin ihanetinle dolu ninnilerle uyutuyorum. Ağlamaklı sesimle geceye kan kusuyorum.
               Gözlerin diye her gece yıldızları öpüyorum. Gittiğindendir ne türküm kaldı ne sazım. Ne varsa hepsini bıraktım, sadece gözlerine sarıldım, gözlerinde gözlerim can versin diye. Kederden mum gibi erittiğin yüreğimi nihavent makamında kanayan bulutların gözyaşlarına bırakıyorum; yine sen oluyor, gözlerin oluyor bunu bilemedin, bilemezsin de buna ömrün yetmez.
                Kirpiklerin ucunda kurulu darağacında can çekişen duygularımın son çırpınışlarını izliyorum senin gibi; acımasızca, senin gibi vicdansızca. Kederle karışık iki damla çığlığı yudumluyorum. Uyuşmuş haldeyim, kendimden göçüyorum; kendimden öteye. Artık acının kendisi, kederin yaşamıyım.
                Şiir gözlüm…
               Senli mevsimlerden ve sana ait coğrafyadan gidiyorum. Baharın bu son akşamında en içli türküyü söyleyen kurşunlara bırakıyorum kendimi. Bundan sonra aşk kalbimdeki kabrimdir sevgilim sonsuzluk ve adım yalnızlıktır.
               Yar;
               Suskunluğum gidişine karşı sana veda edişimdir. Benden yana çığlıkların mateminde değil sevincin halaylarında olmanı dilerim.


YORUMLAR
Henüz kimse yorum yapmamış, ilk yorum yapan siz olun.
Kurumsal

İçerik

Gündem

Siyaset

Haberler

Yukarı Çık