TUT ELİMDEN…(ŞİİR)

Kadir BÜYÜKKAYA

Kadir BÜYÜKKAYA

TUT ELİMDEN…

 

 

 

 

Kadin ellerinle sarmala

Dağlara sürgün düşlerimi

Gülüşünle ısıt

Koytularda buz kesen sevdamı

Zebeni sürüsüne terketme

Derbeder bedenimi

Yedirme yamyamlara esir yüreğimi

Kır yasak kapıları birer birer

Sök yerinden köhne zincirleri

Sokul dünyama

En sevecen halinle

Eyyübi sabrinla  aydınlat

Cehenneme dönen dünyamı

Gözlerinde büyüt

Geleceğe dair  bütün yetim umutlarımı

Ayaklandır cesaretimi

Yön ver bilincime

Tek hecelik şiirlerle

Şaha kaldır inancımı

Kavganın kor ateşinde

Kutsa beni

Korkusuz yüreklerin

Çelik potasında yoğur benliğimi

Bükülmez bileklerin örsünde döv beni

Hünerinle besle

Unutmamaya yeminli beleğimi

Doğurğan kimliğinle sahiplen

Avuçlarımda büyütüğüm

İsyan çiçeğimi

Yarı yolda koma beni kimsesiz

Ulaştır beni menzile

Ulaştır beni

Çetin kavgalardan miras

O nihayi  menzile

 

Kola beni

Anne gibi

Yar gibi

Yoldaş gibi

Kola beni  dost gibi

kardeş gibi

Kola beni

Bak,gör

Menzil dört adım ötede

Kucaklamak an meselesi

Tut elimden

Bırakma beni...

 

 

 

 

 

Kadir Büyükkaya / Hollanda

k.buyukkaya@hotmail.com



15 Ekim 2017 Pazar 20:57

http://www.siverekgenclik.com/yazar/tut-elimdensiir-2454.html