Qaz Ocağı

Şimdiki gençler pek bilmez "qaz ocağını"

Bir zamanlar annelerin kızlarına çeyiz olarak verdiği sınırlı mutfak malzemelerinin başında pompalı qaz ocağı gelirdi. Ardından üç-beş bakır tencere, bir kazan, birkaç melamin tabak ve alüminyum tencere verilirdi...

Bilindiği gibi pompalı qaz ocağından önce, evlerde iki veya üç taş üzerine bırakılan kazan veya tencerelerde yemek pişirilirdi. Yer Ocağı veya Kürtçe'de Argun diyorduk. Altına çalı,çırpı ve odunlar konularak yapılan yemekler çok zahmetli olur, is ve duman içinde kalınırdı.

Bu yüzden pompalı qaz ocağı çıkarken, adeta mutfağın kraliçesi gibiydi ve her evde de bulunmazdı.

Qaz yağı ile çalışan qaz Ocağı 1940'lardan 1980'lere kadar evlerin temel mutfak araçlarından biriydi.

Qaz ocağının üzerindeki küçük pompa kullanılarak yakıt hazinesinin içine hava basarak basınç oluşturulurdu. Verimli yanmasının devam etmesi için, içerideki basınç azaldıkça 15-20 dakikada bir pompa ile tekrar hava basılırdı.

Qaz ocağının ince gaz çıkış deliği zamanla tıkanınca bu tıkanıklık qaz ocağı iğnesi ile açılırdı.

Eskiden kızan veya laf atmak isteyen kişiler "ulan qazocağı" diye biri birilerine laf atarlardı. Bir anlam veremesemde aklıma gelince bu anekdotu sizlerle paylaşmak istedim. Yoksa qaz ocağından bir manamı çıkarıyorlardı? Bilemedim...

Bugün küçük tüplerin, elektrikli ocak ve doğal gazın yayılmasından sonra eskiye dair her şey gibi, herkes gibi qaz ocağı da tarihe karıştı...