SİVEREK: BİR ŞEHRİN DEĞİL, BİR HASRETİN ADI

Bazen bir şehri anlatmaya kelimeler yetmez.
Çünkü mesele taş, toprak, sokak değildir…

Mesele insandır.

Elimde dayım Cuma Uçar'ın kaleme aldığı şiiri var.
Bir sitemin, bir özlemin, bir kırgınlığın dili olmuş satırlar…

Şiirin başlığı: Sen niye böyle oldun Siverek?

Aslında bu soru bir şehre değil,
zamanın kendisine sorulmuş bir sorudur.
Kara taşlı sokaklarından nice hanlar geçmiş, nice kervanlar konaklamış…
Beyler, beylikler, medeniyetler gelip geçmiş.

Ama asıl mesele şu:

Gidenler ne bıraktı, kalanlar neyi kaybetti?
Bir zamanlar mertliğiyle, cömertliğiyle anılan bir şehir…
Bugün ise gücün, göçün, hasretin ve yarım kalmış hayatların yükünü taşıyor.

Giden öksüz, kalan eksik…

Karacadağ gibi yalnız,
Fırat gibi dolu ama içine akamayan bir şehir artık.

Uzakta gurbet,
gurbette hasret,
hasrette türkü…
Ve her türküde biraz Siverek var.

Bugünlerde bir kampanya dolaşıyor:
“Siverek il olsun.”

Elbette bu talep kıymetlidir.
Bir şehrin büyüme arzusudur, görünür olma isteğidir.
Bizzat bu kampanyaya geçmişten bu yana destek veriyorum.
Ama insan sormadan edemiyor:
Bir şehir il olunca,
gidenler geri döner mi?
Hasret biter mi?
Yarım kalan hayatlar tamamlanır mı?
Yoksa mesele;
tabelaların değişmesi değil,
yüreklerde eksilen şeylerin tamamlanması mıdır?
Çünkü bazı şehirler büyüyerek değil, iyileşerek kendine gelir.

Ve bazı sorular vardır…
Cevabı yine o şehrin sokaklarında saklıdır:
“Sen niye böyle oldun Siverek?”

İşte Cuma Uçar’ın kaleminden yazılan o şiir...

“Sen niye böyle oldun Siverek?”

Kara taşlı
Kara bahtlı
Nice han
Nice kervan
Nice Bey
Nice beylik
Nice medeniyet gelip geçti

İnsanı mert, cömert
Bazen kaya gibi sert
Bağrı yanık
Karacadağ
Dağbaşı
Bucak

Dileklerin dilendiği
Koç Baba
Cerrah Baba
Ahmet beg
Kemal hoca

İhtiyarlarında hikmet
Gençlerinde hürmet
Kızlarında asalet

Yalnızsın Karacadağ gibi
Dolusun Fırat gibi
Hasretsin ana kucağı gibi

Uzakta gurbet
Gurbette hasret
Hasrette türkü
Türküde bestesin

Taşı
Toprağı
Havası
Suyu
Her şeyi güzel
Birazcık
Huzura hasret

Mert, cömert adın
Kalmadı eski namın
Göçüp gitti güzel insanların
Sen niye böyle oldun Siverek

Herkesi kendine bağladın
Kimseye yar olmadın
Herkese misafir gibi davrandın
Çoğunu gurbette
Sevenleri hasrette bıraktın

Kimine kar
Kimine fırtına
Kimine yar
Kimine dar oldun
Sen niye böyle oldun Siverek

Seninle olmaz
Sensiz yaşanmaz
Hayallerin yarım
Hayatların buruk

Kalan eksik
Giden öksüz
Kalan gitmek
Giden dönmek ister Siverek

Her yeri hayallerle dolu
Yaşanmışlıklar
Hatıralar
Hatırlananlar
Hatırası kalmayanlar
Bir tanıdık yüz arayanlar
Hayıflananlar
Gidip de gelemeyenler
Kalıp da gidemeyenler
Sende barınamayanlar
Başka yere sığınamayanlar
Sen niye böyle oldun Siverek...